|
Help! er komt een reporter op bezoek!
Merlin Gemiddeld drie, vier keer per jaar krijgen wij
verzoeken om mee te werken aan kranteartikelen of radio- en TV-programma’s.
Meestal gaan we hier niet op in. Misschien staat de reporter dan
even later voor jou
Wicca voor de massa? Wij geloven dat de Wicca niet
thuis hoort in een massa-medium, zoals de radio, de TV of de grote
landelijke dagbladen. De Wicca is geen massa-beweging. Als wij zelf
meewerken aan een artikel, is dat voor kleine gespecialiseerde bladen
(zoals Bres of Onkruid), of aan scripties van mensen die uit eigen
interesse iets meer over de Wicca willen weten. In alle gevallen
is het handig als je wat tips en truuks kent om het gesprek in goede
banen te leiden.
Wat wil je vertellen? Zorg dat je een korte lijst met hoofd-onderwerpen
hebt die je wilt vertellen. Natuurlijk komt de interviewer naar
je toe met zijn of haar eigen vragen. Wat is hekserij? Zijn jullie
satanisten? Houden jullie orgieën? Doen jullie aan zwarte magie?
De bekende vooroordelen. Want, zo redeneert de interviewer, mijn
lezers zullen die vragen hebben. Maar deze punten zul je nu
net niet willen opnemen in een artikel. Als je diep ingaat op “wij
doen niet aan zwarte magie”, dan krijg je een artikel dat over zwarte
magie gaat, en waarin geen plaats meer is voor de Godin, de God,
de natuur, priesteres of priester zijn, enzovoort.
Wat wil je niet vertellen? Zorg ook dat je heel duidelijk weet wat je niet
wilt vertellen. Natuurlijk vraagt de interviewer naar alle ‘geheimen’.
Spannend, vertel nou eens wat er gebeurt bij zo’n inwijding...
Als je een eed hebt afgelegd, is het heel simpel. Dan kun je zeggen
dat je hebt beloofd om geen privé-zaken door te vertellen,
en dat wat jij persoonlijk precies doet privé is. Vervolgens
kun je een voorbeeld geven dat je je herinnert uit een boek dat
je gelezen hebt, over hoe het ‘zou kunnen’. Als je niet bent
ingewijd en geen eed hebt afgelegd, kun je zelf bepalen wat je kwijt
wilt over je persoonlijke ervaringen. En je kunt aan het begin van
het interview, terwijl je koffie haalt, al vertellen dat er sommige
dingen zijn die je als privé beschouwt, en daar dan later
aan refereren.
Deel je tijd in Als de interviewer komt voor een uur,
deel dan de tijd in aan de hand van je lijst met hoofd-onderwerpen.
Spreek met jezelf af dat je bijvoorbeeld het eerste kwartier iets
over de Godin en de God wilt vertellen. Laat je daar niet vanaf
brengen. Zeg rustig bij een vraag over een onderwerp dat je later
(of niet) wilt bespreken, dat je daar zo dadelijk op in zal gaan,
en vervolg je verhaal.
Oefen jezelf in het beantwoorden
van vragen We kunnen
veel leren van de interviews met politici! Je kunt jezelf oefenen
om een vraag (elke vraag) te zien als “ga rustig verder met je verhaal,
ik luister”. De interviewer is geïnteresseerd in jouw verhaal
en je krijgt alle gelegenheid om het te vertellen. Maar dan moet
je je verhaal wel klaar hebben.
Op straat Wat zeg je als iemand op straat of
op je werk je direct vraagt of je een heks bent? In sommige gevallen,
bijvoorbeeld een goede vriend, in een rustige omgeving, en met voldoende
tijd ter beschikking, kun je daar serieus op in gaan.
In veel gevallen is het handig een
paar kant-en-klare antwoorden te hebben als iemand je vraagt of
je een heks bent. Een paar voorbeelden. Luid en duidelijk “Natuurlijk!”
zeggen, met een vette knipoog. Zo van “leuk geintje”. En varianten
daarop: “Ja, alleen is mijn bezem in revisie”. Of heel samenzweerderig
“Wist je dat ze tegenwoordig op stofzuigers vliegen?”.
Je kunt ook beantwoorden met een
tegenvraag, zodat je meer idee krijgt over wat iemand nu eigenlijk
wil weten. “Waarom wil je dat weten?” ligt het meest voor de hand.
Maar ook “Wil je zelf misschien heks worden?”, of “Wat denk je zelf?”,
of “Hoe zou je het vinden als ik ‘ja’ zeg?”. En natuurlijk “Wat
een éenige vraag! Dolletjes! Dat zoeken we op!” Deze laatste
is speciaal geschikt in de supermarkt als Tante Toos ernaar vraagt...
En tot slot kun je uiteraard serieus
antwoorden. Bijvoorbeeld met “Als je dat echt weten wilt, bel me
dan eens voor een babbeltje”.
Het begin van een interview Vragen beantwoorden in een interview
ligt natuurlijk anders. Veel interviewers zullen beginnen met de
vooroordelen op te sommen, en je dan vragen “Hoe zit dat nou met
die orgieën?” (of iets soortgelijks). Op dat moment geeft de
interviewer als het ware het woord aan jou, net zoals een spreker
op een conventie wordt aangekondigd. Je kunt dan rustig met je verhaal
beginnen. Je kunt bijvoorbeeld op de ‘inleiding’ ingaan: “Tja, allemaal
vooroordelen, maar ik wil graag vertellen wat Moderne Hekserij nu
echt is”. Dat is precies wat de interviewer wil horen - the real
story! Of je kunt er een grapje over maken - zie het stukje over
antwoorden op straat - en dan zeggen dat je het fijn vindt om wat
serieuze informatie over de Wicca te mogen vertellen.
Tijdens een interview Als je middenin je verhaal over de
Godin en de God zit, en de interviewer vraagt iets over kruidendrankjes,
heksenzalf en drugs, dan kun je zeggen dat je daar later op in zal
gaan, en eerst nog iets meer wilt vertellen over de Godin en de
God. Op die manier kun je je verhaal een logische opbouw geven.
Je zet een kader neer - voor veel mensen is het idee dat hekserij
een religie is volkomen nieuw en onverwacht. Vragen die niet
terzake zijn kun je ook beantwoorden door terug te verwijzen naar
dingen die je al gezegd hebt. Bijvoorbeeld: “Zijn jullie satanisten?
Aanbidden jullie de duivel?” Antwoord: “Ik heb aan het begin uitgelegd
dat de Wicca een religie is. De duivel is een Christelijk concept,
maar heksen zijn geen christenen, en geloven daar dus niet in. Wij
kennen onze eigen Godin en onze God...” en vervolgens kun je verder
met je eigen verhaal.
Aan het eind van een interview Een interview is pas afgelopen als
de interviewer vertrekt (en begint als deze binnenkomt!). Alles
wat je aan het eind zegt, zal medebepalend zijn voor het artikel.
Vaak zet het zelfs de toon - wat je aan het eind hoort, blijft vaak
het langste hangen. Een korte samenvatting geven is best een goed
idee!
Afspraken maken Je kunt uitstekend afspraken maken
met interviewers. De belangrijkste afspraak is dat je het artikel
in kunt zien voordat het wordt gepubliceerd, en dat je de kans krijgt
om vergissingen te herstellen of dingen die je kennelijk niet goed
hebt uitgelegd beter te formuleren. Dat is voor de interviewer ook
belangrijk. Bedenk dat de interviewer geen fouten maakt in zijn
of haar artikel, maar uitsluitend weergeeft wat er van jouw verhaal
overkomt. Realiseer je dat je geen absolute macht hebt: als
de hoofdredacteur het artikel alsnog verandert en er iets vreselijks
van maakt, zul je naar de rechter moeten stappen. Verder heb
je recht op privacy en kun je dus vragen of een pseudoniem kan worden
gebruikt.
Geld?? Kun je geld vragen voor een interview? Ik weet het
niet - ik heb de indruk dat interviewers altijd verwachten dat alles
gratis is, en dat mensen zelf wel tijd en geld willen steken in
zoiets. Terwijl een krant natuurlijk gewoon een commerciële
onderneming is. Ik heb wel geld gevraagd voor een interview.
Uitgelegd dat ik geen tijd had, en dat ik best tijd wilde vrijmaken,
maar dat ik dan inkomsten derf en dus xx,xx per uur wil ontvangen,
plus reiskosten. Niks meer gehoord natuurlijk. Heel vreemd.....
;-))
Blessed Be! Merlin |